Yıkık dökük dönüyoruz meydanlardan
Üstümüz başımız yara bere içinde
Dik durmaya dermanımız kalmamış
Ama yıkılmak da yok işin içinde
Hepi topu tek şey var bizi yıkmayan;
Ben seni seviyorum sen de beni
Bunca hengame bunca hır gür
Bunca çaba bunca inat…
Yıkık dökük dönüyoruz oysa meydanlardan
Ölmeye az kala
Bitmeyen bir güç
Bitmeyen inat
Bitmeyen hınç…
Ne Amedeus’uz oysa ne de Helen
Ama vazgeçmiyoruz direnmelerden
Yaradılışdan mı yoksa bu süregelen
Hepi topu bir tek şey var sığındığımız;
Sen beni seviyorsun ben de seni
Anladım sonunda kıyısındayken ölümün
Uzanırken o uzun sazlıklar arasında
Gerçek şu ki sen de bil ; bu bizim yazgımız
Biraz kulak versek duyarız işte
Dinle bak çalıyor
Ve hep çalacak şarkımız…
Firuze
01.08.2026
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 17:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!