sürgün yemiş bir yüreğim
yürürüm dağı taşı dinlemeden
coğrafyalar unuturum adına
yazgımın kayıp ülkesi
sevdalar kenti lara
dalgalar hışmında denizim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kayıp ülkeler.
hangimizin dünyasında yok.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta