Aklımda dolanan dağınık uğultu...
Gözümde sancıyor mevsimsiz yağmur
Durmaksızın çoğalan boşluk.
Engebeli toprak kokusu...
Ey bir çemberde herkese eşit duran yazgı!
Fısılda hassas dünyaya!
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Kişiye sabit olan yarıçap uzaklığı: yazgı
Döngüsel bir devinim içinde çırpınan, yaşam ve ölüm arasında sıkışan insan...
Kutlarım Meltem hanım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta