Yazgı alnımızın ortasında gümüş görünmez bir ip gibi
İnce ince düğümlerinde içimize dokunan her şey asılı
Bu yedi nefeslik geceye gümüş iplerle asılmışım
Pusulam esaret.
Ödlek adamlar yalnız kayıpken seçilir
Esaretimi bir çarşaf gibi üstüme serip saklanmışım.
Ödlek adamlar dilsiz eşyalara tutunurlar
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta