Yazgı alnımızın ortasında gümüş görünmez bir ip gibi
İnce ince düğümlerinde içimize dokunan her şey asılı
Bu yedi nefeslik geceye gümüş iplerle asılmışım
Pusulam esaret.
Ödlek adamlar yalnız kayıpken seçilir
Esaretimi bir çarşaf gibi üstüme serip saklanmışım.
Ödlek adamlar dilsiz eşyalara tutunurlar
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta