öyle bir dönemeç ki
dönersen yürümek var tek başına
dönemezsen pişmanlıklarla çık dolaş dünyadan kopmuş gibi
_ Her kavşakta bir pusu bekler seni, gözbebeklerinde kömür karası yalnızlıkla yakut yeşili bir şiir içinde erirsin alazda; kimi yanar içinde cesur ve sessizce, kimi terk eder sahneyi korkarak aşkı yaşar öylesine seyrederken uzaktan.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Çok uzağın yakın
Çok yakının uzak olduğunu
O anın ateşinde yanarken anlayacağız
Akşamı bekleyen gecenin kederini
Sabahı teselli eden güneşi
Bakalım kendimizi nasıl sorgulayacağız
Mutlu Kalın
ölüm gelemeden az önce
nihayet beraber yürüyoruz bu akşam
yüreğimde ulaşılamayanın özlemi ve sakınarak gözlerinden şafağı
_ Artık yarı yarıya karanlığa gömülmüş bu kavşakta, en parlak ışıltısı var gücün ve gururun gitgide aydınlığa doğru; geleceğe yol açmanın zamanı gelmedi mi?
uzaklık çağırıyor şimdi uzaklıkları
gün doğumundan
tebrikler enver bey gönlüne sağlık saygılsr
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta