Karamsarlık damlamadı, kara kaleminden senin.
Haine ayazdın, dostuna yazdın.
Nefesinin buğusu kırdı ışığı.
Harmanladın, harman oldun da yazdın.
Geceye sahip çıktın, ama beyazdın.
Aydınlık en yakındayken artık niyazdın.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta