Boş bulduğum her sayfaya yazdım içimi
Yetmedi sayfalar, yetmedi mürekkepler; dolup taştı yüreğim.
Yaşın ne, ne çektin, ne gördün de o kadar abartırsın demeyin.
İçimin doluluğu yaşımdan ya da çektiklerimden değil; hayatı tanıdıkça hissettiğim duyguların yoğunluğundandır.
Bu yoğunluk güzel duygularda haz ,kötü duygularda acı veriyor olsa da.
Buna rağmen seviyorum içimdeki bu cümbüşü, bu kargaşayı.
Belkide budur beni ben yapan.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta