Kendimi kendim anlarım diye;
Aldım kalem dilimi döktüm yazıya
Ne zaman açsam kalbimi kağıda
Yüzünü çevirmedi hiç bana..
Ağladım kalem ağladı
Güldüm kağıt güldü
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Kağıt da yüreğiniz gibidir.Yazar,siler,atarsınız...Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta