Yazarlar mevsimler gibidir...

Ben derim ki,
Yazarlar mevsimler gibidir;
Her birinin kendine ait
Bir zamanı,
Bir susuşu vardır.

Kimi zaman kışa çekilir kelimeler,
Toprak altına gizlenen,
Tohumlar gibi…
O suskunluk aslında yokluk değil,
Çayın demini almasıdır içten içe.
Görünmez ama olgunlaşır,
Duygular yavaş yavaş koyulaşır.

Ve sonra bir gün,
Hiç ummadığın bir anda,
Bahar gelir;
Bir kelime filiz olur,
Ardından cümleler açar.

Yazar dediğin,
Bazen susarak biriktirir en güzelini..