Yelken Açtığın Vakit

Yazamıyorum sana
İçimde kalmadı uğraşacak çaba
Ne mevsimler hatırlatıyor seni bana
Ne de o kuşların sesi

Onlarda değişti
Artık zamanında güneş doğmuyor
Zamanında batmıyor

O kuşunda kanadı kırılmış
Garibim seni bana mı anlatsın
O kendi iyileşmesine baksın

Beraber yürüdüğümüz yolu da tekrar yaptılar
O ayağının takıldığı çukur yok artık

Bize kurabiye veren komşu teyze vefat etti tabağı oğluna bıraktım

Sanki bizi anlamlandırdığımız
Herşeyde
Bizle bitiyor

Ne olsa geri dönülmüyor
Gemi kıyıdan ayrıldığı gibi
Dönse de yeni yolcular almak için dönüyor

İşte ben o zaman bittim
Benim limanımdan yelken açtığın vakit

Ama hep havaya bakıyorum
Dalgalar seni kıyıya vurur mu diye

Okyanusta mahsur kalırmısın
Kalsan çağırır mısın diye....