Yaz yağmuru Şiiri - Dağlar Özügüç

Zulümler yağmur gibi yağmaya başladı
Herkesin kanı dondu kaldı
Karşı çıkan bir insaf sahibi olmadı
Çekilen acılar dayanılmaz olunca
Çığlıklar yaz yağmuru gibi etkisiz kaldı
Sessizlik büyüdü, vicdanlar sustu
Hakikat bir köşede üşürken yalnız
Yalanlar meydanlarda çoğaldı
Bir gün döner devran, bu da geçer
Mazlumun ahı yerde kalmaz derler
Ama o güne kadar nice yürek
Kapanır içine kaderine küser
Yine de bir kıvılcım kalır içimizde
Küllerin altında usulca kor olur
Bir ses yeter bazen, bir cesur yürek
Yeter artık, suskunluk da suçtur bizde
Köklerimiz buralarda ,bu hesap lila ki sorulur
Bir kıvılcım değil, yangın olduk biz
Karanlık çöker konu kapanır sandın
Meraklanma buralarda her sabah
Mahkeme yeniden kurulur