Kul hüzünlenince Hâfız, kimseye diyemediği sözler birikir yüreğinde,
Rabb’i için sabrettiği her imtihanın izlerini taşır yorgun bedeninde.
Sonra bir el dokunur omuzlarına, sûre sûre, ayet ayet hıfz ettirirler Kur’ân’ı,
Şimdi otur yaz derler sevdanı Hâfız, sayfa sayfa, hece hece...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta