Sustun mu kalemim?
Sustun, bütün kelimelerini kalbine gömerek.
Oysa ne çok şeyler vardı yazacağın, yazmak istediğin…
Dilinin tam ucunda,
Bozuk para gibi avucunda,
Kalakaldın!
Kirletilmiş bir çağın hiç büyümeyen çocukları olmak ne zor!
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




..başlayan hre şey biter,sürüp giden çok şey gibi;fırtına diner, yangın söner,deli uslanır,rüzgar en son bir buluta yaslanır...sustun!konuşarak sustun,anlaşılmadı..şimdi susarak konuş..çok sevdiğim betimlemeler,tebrikler Sayın İsa Bey,şiirlerinize geç ulaştım galiba,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta