Yaz Günleri Şiiri - Emrah Kurt

YAZ GÜNLERİ
yemyeşil dalı ile ağaç gövdesi
sanki ilaç gibidir serin gölgesi
çook hatıra gizler her bir köşesi
o günlerin bende kaldı neşesi

bir telaş içinde yaşandı gitti
gözümde tüterken beni eritti
tükenmez derken çok erken bitti
o yaz günleri beni mahvetti

kuşlar türkü söylerdi kendi dilince
rüzgar fısıldardı biraz serince
yaşamanın manası kalbe inince
o günlerde kavuştum ben bu bilince

o zamanlar gözümde yokken değeri
şimdi kıymete bindi o yaz günleri
sular gibi akar gider ileri
bir türlü o günler gelmiyor geri

çiçeği başka yeşili başka
o günlerde verdim kendimi aşka
o yaz günleri bana gelirdi şaka
oysaki gerçekler şimdi bambaşka

birbirine karışır kuş böcek sesi
o zamanlar gönlümün yoktu hevesi
anılarla avunmak bilmezdim nesi
şimdi bir ömre bedel her bir nefesi

yüreğim boş yere hayaller kursun
o günlerin tarifi gelmiyor dile
yaşanan zevkleri kenarda dursun
özlenir oldu şimdi çilesi bile

geceleri yıldızları oynar dururdu
gözlerim onlarda aşkı bulurdu
yüreğim şimdiden erken yoruldu
o yaz günleri maziye savruldu

dereler çağlar, suları inler
yemyeşil bir deniz çayır çimenler
kuşların sesini şimdi kim dinler
yaşanmaz artık o güzel günler

göğünde gün boyu güneş yanardı
yüreğim o zamanlar aşkla atardı
yaşananları toz pembe rüya sanırdı
şimdi onların bile rengi sarardı

her geçen gün bizden bir şeyler aldı
o günlerden bize ne kaldı
gözlerim şöyle bir maziye daldı
anladım ki ömrümü o günler çaldı

o günlerin anısını dinlerken birinden
yüreğim heyecanlanır oynar yerinden
ömrümün akarken suları derinden
bana bir şey kalmadı o yaz günlerinden
26 Mart 1999 Cuma (12:30)