Evsiz olsaydım üzülmezdim,
Zira ev dediğin duvardan ibaret.
Gönlüm yanık diye yaz beni de
Görünmez deftere;
Sen duymasan da
Şükrü bilirim,, Şikâyeti değil.
Saray sandığın nedir ki?
Taştır, yüktür, hesaptır.
Mizanda ağır gelir
Altınla kurulan gölgeler.
Çok olanın suali çoktur
Sualın cevabı ağır.
Varsın çatım olmasın,
Gökyüzü açık üstüme.
Bir köşe bulur uyurum,
Zira Allah’ın arzı dardır sanan
Kendi gönlünü daraltandır.
Bir de kalp vardır,
Saray ona dar gelir.
İhtiras yorulur orada,
Hasret büyür,
İnsan kendine yabancı olur.
Garip ise
Gönüllerde konaklar.
Ne kapı ister
Ne kilit.
Efendilik aramaz;
Hizmettir onun tacı.
Sarayda ne varsa
Fazlasıyla ukbada sual olur.
Hakiki olan orada baki,
Buradaki emanet.
Sabret gönül…
Senin ecrin
Taşta değil,
Tahtta değil,
Manadadır.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 13:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
evsizleri düşündüm




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!