Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dünyaya gelmeler; takdir-i Huda
İmtihan edilir burada geda!
Nefisle, şeytan en büyük ada
Onların silahı; ”haz! ” dedi bana.
Sağolun muhterem arkadaşım.
Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta