Hiçbir eylül'e sığdıramazdım onu
hep yaz gelirdi yüzüne, uzardı uyanıklığı
sabah güneşiyle örterim şimdi
yaşamaya ait tembelliğimi
kaçışımın şarkısını söylerler ağlarım
sana gelişimin şarkısını söylerler ağlarım
şarkısı yok memleketimin, sessizliği bundan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta