Şimdi el sallasam çocukluğuma,
Görür mü ki o iğde ağacı beni.
Darmadağın eder mi saçlarımı deli lodos
Yerle bir olur mu kumdan kalelerim.
Peki tuzlu su acıtır mı dudağımdaki çatlakları
Unutur muyum bir öğle uykusuyla
bütün olanları.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Güzel şiir ,turuncu bir çocukluk anlatmışsınız gerçekten güzel
Teşekkür ediyorum
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Gerçekten de bitiyor yaz :)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta