sonra gezmelere çıkarız onunla
o güz senin bu güz benim derken
dökülür son yaprak
konfeti gibi başına
ağaca çizdiğim kalpten kazırım adını
adımla adı kalır güz ağacında
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta