Güneş yükselirken umutlar doğar
Beyaz pamuklar dağılır maviye
Arada bir tatlı yel gezer alemi
Buz gibi pınarlar koşar
Yeşile doğru
Dağlar mor menekşe giyer
Kekik sürer her bir yanına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta