Yaylama Dair
Duman...Ah deli duman...
Bazen düz ovaları sardın
Bazen,bazen karlı dağları aldın
Annelerin feryadında,gelinlerin türküsünde
Keklik kanadında saklı
Mor menekşe kokusu...
Ve bir akşam vaktiydi görünmez oldu
Görünmez oldu Teknecik Yaylası...
Rahvan atlar tırısa kalkanda
Nal sesleri karışır kırlangıç çığlığına
Ve yeni doğmuş bir kuzu melemesi
Çağırır sevdayı ötelerden bir yerden...
Çiğ damlası düşerken gözlerine umudun
Umut çoktan türkü olmuştu ozanın dilinde
Söylenir umudun türküsü söylenir elbet
Uzaklarda yakınlarda oralarda bir yerde...
Avni Yeğin(yarım ozan)01/10/2108
Kayıt Tarihi : 25.2.2020 21:21:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Avni Yeğin](https://www.antoloji.com/i/siir/2020/02/25/yaylama-dair.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!