Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mahmut Demirci'nin şiirleri,memleket hasretine alınmış bilet gibidir.
Onun şiirlerini her okuyuşumda gözlerim ıslanır ama bir gelin elması çiçek açar gönlümde.
Gurbet ne lanettir böyle...Yokuşu bitmez hiç.
Süsen,sümbül,mor menekşeli Camuşlu;şairlerin susmasın,daim genç kalsın,daim bir yasemin kokusuna düğümlesinler memleket hasretimizi.
Demirciye bin selam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta