Yaylanın çimenini, kuzu yayılır kuzu
İnsana içirirler yayla da, buz gibi suyu
Yediğinde çavdar ekmeğini, bir güzel uyu
Buğdayı sorarsan tarlada, oldular diz boyu
Gök kubbede yankılanır akşam ezanı
Yaylanın sürüsü, çobanın çaldığı nağmeye bağlı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta