Şu bembeyaz karların gümüş suya dönüşü
Eteğinden başlatır dağlara yürüyüşü
Akşamın ilk ışıkları üstümüzden çekilir
Gölgeler uzadıkça heyulalar dikilir
Işık pabuçlu gölge yaylalara çökünce
Kat kat karanlığını kara tülle dökünce
İlk ışıklar indikçe çayır çimen üstüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir pastoral şiir.Anlamı ve anlatımı olağanüstü güzel,beyitlerdeki uyak ve vezinler harika,akıcı ve ahenkli,çok güzel betimlemeler.Kutluyorum.................HŞT
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta