Ben yayla çocuğuyum sevmiyorum şehiri.
Kara asfalt tutar mı çiçeklerin yerini.
Ruhsuz soğuk betonla kapatmışlar her yeri,
Görülmüyor ortada Veysel’in sadık yari.
Nasıl uğrar buraya rüzgar ile gelenler,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta