Yorgun ve hüzünlü akşamlarda,
Ay parladı durgun akan sularda.
Yayla çiçeği büktü boynunu sessiz,
Ve dalından bir yaprak düştü nedensiz...
Aşk, ölümsüz şarkısını söylüyordu o gece
Heybetli dağlar önünde eğildi, onu görünce.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta