Karlar yine yağıyor, ömrüme, sabah sabah, yitiyor usul usul umutlar, karlar örtüyor sevgili hatıraları, beyaz bulutların altında beyazlardayım, göğün maviliği sisler içinde, gözlerimde ha yağdı, ha yağacak.
Sevda eskilerden, incecik çisenti gibi yada kırağı gibi düşüyor yokluğuna, insan yüreği bu kolay dolmuyor, hüzünde karlardan önce geldi, serpilen ne varsa karlar altında, bilmediğim derelerden keder iniyor, görmediğim şelalelere.
Yaşamanın yokuşundayım. Acıyı yaşamayan insan okusa da anlamaz, kötüyü görmeyen iyiyi bilir, kaderin yarasını almayan yürek umutludur, sevinçten anladığın gülmek ve sevinmek mi ey insan?
Fırtınaları görmeden seversiniz denizi, Gökkuşağından renklerle boyalı dünyaya mest olursunuz, siyahı anlamadan beyaza sarılırsıniz, ilk sevgiyle tanıştığımız güne dönelim, başlamak bitiş demekmiş ama yinede göze alırız sevmeyi, bitiş yazgı ki yaşanıyor, herşeyi tüketen insandır, ömrünü sonsuz sanma, ömrünü ıssız, kurak, çorak yapma, her şey elinde, eriyip gitme ilk olumsuzlukta.
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta