Ağlamaktan kurumuş gamlı gözün,
Yardım ister gibi bakmışsın yavrum.
Gördüğümden beri ilk kez yüzünü,
Uykularım kaçtı inanki yavrum.
Galiba insanlık duygumuz ölmüş
Ne desem sana, bilmem yavrum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yerden göğe kadar haklısınız. Hürmetler ablacığım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta