Sen hiç çocuk gördüm mü, ağlarken sefaletten
Bulamaz kuru ekmek, umut kesmiş hayattan
Daha yedi yaşında bahsediyor ölmekten
Ağlıyordu yavrucak “Bizler açız” diyordu
O’da her insan gibi yaşamak istiyordu
Hasta idi kardeşi daha iki yaşında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Allah razı olsun
duyarlı yüreğinizi ve
değerli kaleminizi kutluyorum
Selam ve duaile
yorum yapamadım.. dopdolu.. yüreğinize sağlık, saygılarımla...
Duysun bunu,keyf için barda ceket yakanlar
Bir gecelik zevk için milyarlar savuranlar
Dünya size de kalmaz Eyy saltanat kuranlar
Ağlıyordu yavrucak “Bizler açız” diyordu
O’da her insan gibi yaşamak istiyordu
Maalesef bu gerçekleri idrak edecek o kadar az insan varki,Ümidim idrak edenlerin çoğalması,yüreğine sağlık kalemin daim olsun kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta