Hasretinin azameti ağırtınca başımı
Kucaklarım çaresizce mezarının taşını
Hayalime hapseyledim narin, hilal kaşını
Yavrucağım doyamadım gül yüzünü görmeye
Koklamaya, sarılmaya, kucağıma almaya
Senelerim sensiz geçti, bir gün yüzüm gülmedi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Muhteşem bir şiir okudum meral hanım yüreğinize sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta