Korkuyorum çok yakında ayrılacak yollarımız
Ardımıza baka baka gideceğiz yavaş yavaş
O ayrılık gecesinde mum misali yanacağız
Tükenecek fitilimiz biteceğiz yavaş yavaş
Biliyorum bugün yarın hasret kapımızı çalacak
Ayrı geçen her an bizi mecnun yapacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta