Bir hasrettir bu, yutar durur beni,
Bak adım olmuş, gurbet sürgünü,
Savurup atar sanki sarhoş misali,
Doyduğumun, benim olsada tümü,
Bütün olanca nimeti önüme serili,
Ben doğduğuma çevirdim yönümü...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta