Yatakta Ağlar İnsan

en çok yataktayken ağlar insan
tek başına, tüm hıçkırıklara boğar
tek başına, yalnızdır
utanmaz… rahattır

ben yastıklarla savaşıyorum
bir damla gözyaşı için
yorganıma yalvarırım
bensiz ört kendini diye
yatağın karşısındaki aynada
kendimi görürüm
gözleri yaşlı
utanırım kendimden
bir mendil alırım
olmayan gözyaşlarımı silerim
neden ağladığımı bilmeden

sonra hüzünlenirim
olmayan sigaramı yakarım
dumanıyla dans ederim
ellerim semazene döner
ben döndükçe
duman gözlerime kaçar
ve sahte gözyaşları
dökülür yüzsüz gecelere

ağlamak ister insan
ama gözyaşı gelmezmiş
kalbi kara olanın
benim yüreğim kara

kargalar çok zekiymiş
çok sadıklarmış
benimse sadakatim yorgun
merhamet her kalbe akar derler
benim kalbimse
her gün biraz daha karanlık

yaşlı bir yüzüm var artık
çizgiler harita misali çizilmiş
göz kapaklarım
ihanetlerin perdesi olmuş
ağlıyorum
sadece içimde
kanımda ağlıyorum
tüm bedenimle
yalnız gözyaşlarıma yasak