Yatağım buz tutmuş Şiiri - Murat Ülkü

Yatağım buz tutmuş, yorganım hüzün,
Gözümün önünden gitmiyor yüzün.
Dermanı kalmadı söylenen sözün,
Hastayım, çok hasta; duymaz mı kimse?
Nazımı çekecek yok buralarda.
Q
Gurbetin kahrı mı, aşkın narı mı?
Kurutur her sabah gönül varımı.
Senden başkasına açmam bağrımı,
Hastayım, hastayım; yanmışım sana,
Bir nefes şifanı sun artık bana.
Q
Kapımı çalacak bir dost eli yok,
Derdimi bölecek bir dert dili yok.
Bahçemde bülbülün artık gülü yok,
Kimsesiz kalmışım gurbet elinde,
Adın tek ilaçtır garip dilimde.
Q
Tebessümün ayet, bakışın derman,
Gönül sarayımda yazıldı ferman.
Sensiz bu dünyada hayat bir zindan,
Diz çöktüm yoluna, bak halime gör,
Yaralı bağrıma gel de şifa ör.
Q
Geceler uzanır, bitmez sancısı,
İçimde dinmiyor kalbin acısı.
Ben miyim dünyanın tek yabancısı?
Nazlanacak omuz, tutacak el yok,
Gözümden yaş aksa, silecek yel yok.
Q
Sayıklar dururum adını her an,
Sensiz bu yatakta her saat hüsran.
İstersen canımı yoluna kurban,
Hastayım, hastayım; vurgunum sana,
Yetiş son nefeste, derman ol bana.
Q
Pencerem kapalı, dışarısı ayaz,
Kaderim karaymış, çalmadı beyaz.
Yalnızlık bağrımda bitmeyen avaz,
Kimsesizler yurdu oldu bu oda,
Erişir feryadım yüce katına.
Q
Tabipler ne anlar ruhun halinden?
Bir damla su dökme elin gölünden.
Kurtar bu canımı hicran selinden,
Gel hadi ey sevdam, vuslat niyetine,
Eriştir beni o aşk cennetine.
Q
Gözlerim kapıda, kulağım seste,
Ruhum hapsolmuş bak, dar bir kafeste.
Adını anarım her bir nefeste,
Yalnızlık ölümden inan ki beter,
Bu sessiz çığlığı bir sen duy yeter.
Q
Garip Murat der ki; sitemim yara,
Düşürdün gönlümü onulmaz nara.
Götürün ruhumu o nazlı yara,
Sonsuzluk yolunda, can niyetine,
Kavuştur şifaya, aşk hürmetine.