Yastık altı dişler ve gece yalnızlığımı ısıran düşler...
Öyle kuru soğuk var ki arayı açtığın mesafede,
Uzadı kış uykusu yüreğimde, beni ne uyandırır?
Sen ufkumu açtığından beri durmuyor kalemim.
Martıları sahneleyen mor ışıklar seni andırıyor.
Çünkü sağır sabahlara “seviyorum” diyemedim,
Başımdaki “sen” sürekli yırtılan yamalı sözcük,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta