17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Daralınca ruhun buruk ezgiyle
Hüzzam makamına dönmüştür vakit
Sonbahardan kışa doğru sezgiyle
Hatırlatır sana kendini akit
Yaprak yaprak dökülürken günlerin
Neşenin yerini kaplarken hüzün
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta