Yaşlılık Şiiri - Hüseyin Ozan Öztürk

Gözlerim görmüyor elim tutmuyor
Gücümü bedenden aldı yaşlılık
Bakkala varmaya takat yetmiyor
Bütün enerjimi çaldı yaşlılık

Tansiyon bir yandan şeker bir yandan
Romatizma beni bezdirdi candan
Ben mahpus olmuşum ev bana zindan
Kapımda gardiyan oldu yaşlılık

Böbreğim tıkanmış kalbim tekliyor
Alzaymır başımda nöbet bekliyor
Geceler derdime bin dert ekliyor
Saçımı başımı yoldu yaşlılık

Varmıyım yokmuyum kimse görmüyor
Gelenler geçenler selam vermiyor
Eşim dostum artık hatrım sormuyor
Beni böyle naçar kıldı yaşlılık

Yaşıtlarım birer birer azaldı
Ömrüm uzadıkça boyum kısaldı
Bana kırık dökük anılar kaldı
Anladım dönülmez yoldu yaşlılık