Yaşlılıkta düz yol bile yokuş gelir insana
Zamanın yükü biner yorgun omuzlarına
Gözlerin de bir mavi, çizgilerde bir hüzün,
Gölgeler boyatırken rengini gündüzün.
Ne o eski adımlar, ne o deli sevdalar,
Simdi bir pencereden el sallar hatıralar.
Dizlerin dermanı yok, yükü ağır ömrün de
Her soluk bir iç çekiş, geçmişin izin de.
Yine de bir bilgelik, bir hüzündür kalan son,
Hayat denen o yolda çalarken artık senfon
Varsın yokuş görünsün en düzlük yollar bile,
Gönül yorulmadıkça ömür dönmez beyhude bir yele
Cemal ÇELİK 19:07.2026 Pazar Saat: 20:54
Cemal ÇelikKayıt Tarihi : 22.07.2026 09:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!