Zihnim denilen bu bahçemde kaç düşünce çiçeğim açtı ve kaç düşünce çiçeğim kurudu,
Kaç düşünce çiçeğim bahara aldanıpta,kaç düşünce çiçeğim yeşerdi ve kaç tanesi kurudu,
ßenim düşünce çiçeklerim çıkan her fırtınada kırılacak çiçeklermiydi farkedemedim,
Çekin üzerimden düşüncelerinizi çiçeksiz kalmasın bu zihnim,
ßu düşünce çiçeçklerimi kurutan solduran neydi kimdi bilemedim,
Hep cevapsız kaldı bu suallerim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta