Yaşlı bir değirmenci ve un çuvalları.
Takır tukur değirmen sesi.
Yoksulluğun, açlıkla iç içe olduğu bir yer.
Tükenmiş gibi değirmenci.
Gitmiş gelmiş gibi.
Gözleri zor görülüyor.
Tezek ateşinde ısıtmaya çalıştığı kırık bir çaydanlık...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta