Çıkarken o bu yola çocuktu henüz,
Doluydu içi sevgiyle, içinde hep gündüz.
Yürüdü, yürüdü; çok şey gördü,
Yürüdükçe büyüdü.
Gördü arkadaşı, kavgayı ve barışı
Aşık oldu kaç kere,
Kaç tane arkadaşı oldu saymadı, bilemedi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




bu şiir bana yzaılmış bir şiir sevgili arkadaşım bilgehan çok teşekkür ederim yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta