Bir bağırtı koptu yıkılan çınarın ardından.
Yüzyılları aşkın bir tarihti devrilen.
Dedem ve belki de onun dedesi,
Onun serin gölgesinde konaklamışlardı.
Önce yaprakları onu terk etti, savrularak;
Ardından toprak su vermez oldu ihtiyara,
Damarları bir bir kurudu...
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta