Hayat mı yıprattı neden durgunsun?
Deryalar mı yuttu nerden vurgunsun?
Yıldızlar mı aştın böyle yorgunsun?
Kafeste çırpınan keklik olmuşsun.
Felek pençesine yenik bedenin.
Rengin küle dönmüş, sönmüş alevin.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta