Gün doğmaya başlamış, cansız bir ışık vurmuş kulübenin camına
Karanlık gök yavaşça kızıllaşırken kalkmış yaşlı balıkçı
Yüzündeki kırışıklıklar ve geçmişi ile, elleri nasırlı, yorgun
İskelede bağlı kayığına yürürken sadık dostu yanında
Bu kasabada yaşayan herkes bilir onun hikayesini ve saygı duyar
O da bunu bilir hatırasıyla ve efendiliği ile yaşar
Ne güldüğü görülmüştür ne de ağladığı isyanda etmemiştir
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




harika dizeleri emek verilen dizeleri candan kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta