Tüm ağaçları kesti yaşlı adam,
sonra söylendi hiç ağaç yok diye.
Eze eze, tepine tepine geçti bahçeden,
şikayet etti hiç çiçek açmamış diye.
Dağıttı bütün bulutları,
üzüldü yağmıyor yağmıyor diye.
Kırdı, parçaladı tüm insanları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta