İnsan yaşlanınca, her sözüne gülerler.
Hal hatırda sormazlar, yolda görenler.
Kaldırım değiştirir, tanıyanlar bilenler.
Yaşlanınca hayat, çekilmiyor be evlat.
Camiye gidersin, orada imam azarlar.
Cami girişine “tabure yasak” yazarlar.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta