İnsan yaşlanınca, her sözüne gülerler.
Hal hatırda sormazlar, yolda görenler.
Kaldırım değiştirir, tanıyanlar bilenler.
Yaşlanınca hayat, çekilmiyor be evlat.
Camiye gidersin, orada imam azarlar.
Cami girişine “tabure yasak” yazarlar.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta