Gene de yaşıyoruz,
bütün kırgınlıklarımıza rağmen.
Sabah oluyor, perdeler açılıyor,
bir kuş konuyor sessizce pencereye.
Bazı günler içimiz üşüyor,
bazı günler gülüşümüz yarım.
Ama bir umut kalıyor avuçlarımızda,
kimselere göstermeden sakladığımız.
Düşüyoruz, kalkıyoruz,
eksiliyoruz, çoğalıyoruz.
Her vedada biraz susup,
her başlangıçta yeniden doğuyoruz.
Belki hayat kolay değil,
belki yaralarımız hâlâ taze.
Ama kalbimiz hâlâ atıyorsa,
demek ki bitmedi hikâye.
Ve ne olursa olsun,
gece ne kadar uzun sürerse sürsün,
güneş yine doğuyor bir yerden.
Biz de, bütün “keşke”lerimize rağmen,
gene de yaşıyoruz.
Kayıt Tarihi : 27.08.2026 14:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!