Dolunay vurmaz balkon rıhtımı izmarit çöplüğüme
Coğrafi keşiflere henüz eklenmemiştir yokluğumun koordinatları
Manik midir kronik mi devamlı tükenişi ruhumun
Öyle işte cadde kalabalığındaki firoz çocuk yığınlarına karışabiliyorum nihayetinde
Yağmursuz , kuru ve de aşksız bir gecede zemin kattan sokağa bayılan yemek kokusunu duyabiliyorum
İşitebiliyorum kış kalabalığının kimsesiz sıcaklığını
Kucaklamak istiyorum bazan asansör boşluklarını
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta