Dolunay vurmaz balkon rıhtımı izmarit çöplüğüme
Coğrafi keşiflere henüz eklenmemiştir yokluğumun koordinatları
Manik midir kronik mi devamlı tükenişi ruhumun
Öyle işte cadde kalabalığındaki firoz çocuk yığınlarına karışabiliyorum nihayetinde
Yağmursuz , kuru ve de aşksız bir gecede zemin kattan sokağa bayılan yemek kokusunu duyabiliyorum
İşitebiliyorum kış kalabalığının kimsesiz sıcaklığını
Kucaklamak istiyorum bazan asansör boşluklarını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta