Dost aradı gözlerim, İstanbul'un tepelerinde
Oturdum kaldım yine kendi halimde
Boğaz sessiz ben kendimle baş başa
Yaşıyorum kendimi sessiz sessiz
Rüzgar fısıldıyor kulağıma usulca
Yalnızlığımı yaşıyorum bu kalabalıkta
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta